meta content='width=device-width, initial-scale=1.0' name='viewport'/>

Friday, September 16, 2016

MARC DUTROUX: BELGIE'S VIJAND, KINDEREN MOORDENAAR EN EEN VERKRACHTER ZONDER STANDBEELD

Marc Dutruox ontvoerd zes meisjes tussen 8 en 19 jaar in Belgie, misbruikt en doode vier maar heeft geen standbeeld

Marc Dutruox ontvoerd zes meisjes tussen 8 en 19 jaar in Belgie, misbruikt en doode vier maar heeft geen standbeeld





Vele malen blijkt dat het Belgisch juridisch systeem faalt en gerechtigheid achterwege blijft. En evenzovele keren wordt de pijn en de roep van de slachtoffers niet gezien of gehoord. Wellicht horen of zien ze, de overheid en media, het wel, maar kan het hen niets schelen omdat het slachtoffer een Afrikaan is.

Plotseling wordt de Belgische gemeenschap op een ochtend wakker en raakt onmiddellijk in shock als radio- en televisiestations druk rapporteren over een pedofiel en kindermoordenaar Marc Dutroux genaamd.

Dutroux was gearresteerd voor het plegen voor een van de gemeenste misdaden namelijk; het verkrachten, martelen en vermoorden van jonge meisjes, zo blijkt uit de berichtgeving. En hij vermoorde ze voor zijn seksuele bevrediging.

Het ludieke deel van het verhaal uit 1996 is, dat Dutroux voor een periode van zes jaar, 1996-2002, zonder procesdatum werd opgesloten vooraleer het recht zijn loop nam. Men, het juridisch systeem, kon gewoon geen datum vinden. En dit keer was het toch geen Afrikaan?

Volgens de politie heeft Dutroux zes meisjes tussen de acht en negentien jaar ontvoerd, misbruikt en doodde hij vier van hen. Hij wordt er ook van verdacht een medeplichtige te hebben vermoord.

De meest schokkende kant van zijn wreedheden is vooral het sadisme en de weerzinwekkende manier waarop hij zijn jonge slachtoffertjes behandelde. Twee van zijn vermeende slachtoffers - Melissa Russo en Julie Lejeune, beiden acht jaar - werden seksueel misbruikt en gemarteld in een geïmproviseerde martelkamer.

Twee andere meisjes - An Marchal, zeventien jaar, en Eefje Lambrecks, negentien jaar- kwamen ook gruwelijk aan hun einde door zijn monsterlijke toedoen en hun ontbonden lichamen werden later ontdekt in een van zijn huizen.

Laetitia Delhez, die toen veertien jaar was en als kassière in een supermarkt werkt, en ook Sabine Dardenne, wisten uit zijn klauwen te ontsnappen maar hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Dutroux' vermeende misdaden brachten niet minder dan 350.000 mensen op de been die in 1996 de straten van Brussel blokkeerden. Het bleek de grootste openbare mars van zijn soort in de geschiedenis van dit kleine land te zijn.

Als onderzoeksjournalist breng ik de kwestie Dutroux naar de oppervlakte om licht te werpen op de incompetentie van België's gerechtelijk apparaat en de overheid. Want datzelfde incompetente gerechtelijk en politieke systeem dat een standbeeld van genocide Koning Leopold II toestaat kan en mag niet competent genoemd worden.

Leopold is namelijk het brein achter de moord op meer dan tien miljoen Afrikanen in voormalig Belgisch Congo, onder wie mannen, vrouwen, kinderen en baby's. En hetzelfde incompetente gerechtelijk systeem dat geen datum voor Dutroux kon vinden, maar dat uiteindelijk wel deed, kan nog steeds geen datum vinden voor het proces tegen Koning Leopold De Tweede.

Ooit sprak Martin Luther King de bevliegende woorden; “I Had A Dream”, uit. En als rechtgeaarde Afrikaan denk ik daar vaak aan, omdat ook ik regelmatig een dergelijke droom heb. En in een van die dromen gaan 350.000 Belgen de straat op om te protesteren tegen het in stand houden van standbeelden van een Belgische Koning die de moord op meer dan 11 miljoen Afrikanen op zijn geweten heeft.

Maar in mijn droom kom ik geen Belgen tegen die net als bij die gruwelijk vermoorde kinderen de straat op gaan. Belgen die namens Afrikanen in voormalig Belgisch Congo appelleren bij de Belgische regering en de koninklijke familie om niet langer standbeelden van Koning Leopold II te tolereren.

Statues van een genocidist die meer dan tien miljoen Afrikaanse Congolese doden op zijn geweten heeft. Ja, Afrikaanse mannen, vrouwen, kinderen en baby's waaronder kinderen in de leeftijd van Melissa en Julie.

Uiteraard gaat mijn sympathie en medeleven uit naar de ouders van de vermoorde kinderen wiens leven tot in lengte van dagen compleet verwoest is. En als Afrikaan en mens weet ik uit ervaring hoe je je voelt om een kind te verliezen.

En ik weet ook hoe het voelt als je lang op gerechtigheid moet wachten. Rechtvaardigheid die het in beginsel laat afweten, omdat het Belgische juridische systeem niet deugd. Ongebreidelde onkunde van een tot op het bot verrot systeem dat zelfs niet in staat is om een datum voor de procesgang te vinden.

Onkunde die, lieve ouders, het verdriet rond zo'n afschuwelijke daad die op uw lieve kinderen is gepleegd voor diezelfde ouders nog zwaarder doet wegen.

“Ik heb ook een droom!” Een droom die zich alsmaar herhaald. Een droom die teruggaat naar het verleden van Koning Leopold De Tweede. Een droom waarin ik zie hoe mannen, vrouwen en kinderen worden verminkt en gedood, net als in de martelkamer van Dutroux.

“I Had A Dream”, waarin steeds maar weer standbeelden van een moordenaar terugkomen. En die droom zet zich voort op straten en pleinen met namen van een moordenaar die op diezelfde pleinen hoog te paard op zijn sokkel schijnbaar fier naar de hemel wijst.

En elke keer rijst bij mij de prangende vraag, waarom krijgt hij wel een standbeeld en Marc Dutroux niet? Een standbeeld van Dutroux vlak voor het koninklijk paleis te Brussel? Een standbeeld voor het doden van Belgische kinderen?

Dat kan niet, vermoed ik. En ik denk dat het niet kan om dezelfde redenen als waarop er geen standbeeld is van Hitler maar wel van Leopold. België heeft ernstige fouten gemaakt in haar politieke geschiedenis.

België heeft misdaden tegen de menselijkheid gepleegd en is verantwoordelijk voor genocide Rwanda. Maar helaas, België heeft nog geen lessen geleerd voor de toekomst.



Gekke koning Leopold II, gedood meer dan tien miljoen Afrikanen, ook vrouwen en kinderen, maar heeft een standbeeld


Ze zouden op zijn minst het voorbeeld van Nederland kunnen volgen en excuses aanbieden voor hetgeen ze in hun koloniale verleden hebben uigespookt. Het zou België sieren!

België bedenk: “In life whatever goes around comes around and whatever a man sows the same he shall reap.” En ooit, OOIT, zal België oogsten wat het heeft gezaaid.

No comments:

Post a Comment